Kreator SZBI

Zobacz, jak działa Kreator SZBI — bez logowania

Poniżej znajdziesz przykłady ekranów i funkcji dostępnych w pełnej aplikacji — po lewej próbka do klikania, po prawej zrzut ekranu z pełnej wersji. To uproszczony podgląd, który pozwala zobaczyć sposób pracy z Kreatorem SZBI i przykładowe dane — bez zakładania konta i logowania.

Podgląd obejmuje tylko część możliwości systemu. Pełna aplikacja po zalogowaniu zawiera więcej funkcji, powiązań między modułami oraz narzędzi do pracy z danymi jednostki. Dane wpisane w podglądzie nie są zapisywane i znikają po odświeżeniu strony.

Chcesz poznać pełne możliwości aplikacji? Poproś o dostęp testowy — wypełnij krótki formularz, a przygotujemy konto do sprawdzenia aplikacji na Waszych danych.

Możesz również zobaczyć, jak wyglądają dokumenty generowane przez Kreator SZBI — pobierz pięć pełnych dokumentów z przykładowymi danymi organizacji: Politykę Bezpieczeństwa Informacji, Procedurę zarządzania incydentami, Politykę kopii zapasowych, Politykę kontroli dostępu (w tym zasady haseł) oraz Politykę bezpieczeństwa sieci i eksploatacji.

Dostęp i hasła

Wymagane ustawą

MFA blokuje zdecydowaną większość prób przejęcia kont, w których atakujący loguje się parami login–hasło wykradzionymi wcześniej z innych serwisów (credential stuffing). To jeden z najskuteczniejszych środków ochrony kont, a zarazem jeden z łatwiejszych do wdrożenia.

Czy dostęp do systemów informacyjnych — w tym zdalny (personel i serwisanci) — mają wyłącznie osoby uprawnione, a zastosowane środki uniemożliwiają dostęp nieautoryzowany?
Dlaczego to ważne
Zdalny dostęp bez dodatkowego zabezpieczenia to najczęstsza droga wejścia do sieci — wykradzione hasło serwisanta wystarczy, żeby ktoś obcy zobaczył, a czasem zmienił, nastawy. Środki mogą obejmować m.in. VPN z drugim składnikiem logowania (MFA), silne uwierzytelnianie, ograniczenie dostępu sieciowego do znanych adresów albo inne mechanizmy adekwatne do systemu — liczy się rezultat, nie konkretna technologia.
Podstawa prawna i szczegóły
📎 Załącznik nr 4 pkt I.4 u.KSC: „dopuszczenie do informacji wyłącznie osób posiadających stosowne uprawnienia (...) oraz zapewnienie środków uniemożliwiających nieautoryzowany dostęp do tych systemów". — ustawa nie wskazuje konkretnej technologii. Dla podmiotu kluczowego lub podmiotu ważnego niebędącego podmiotem publicznym: art. 8 ust. 1 pkt 2 lit. n u.KSC (polityki kontroli dostępu); o MFA — osobne pytanie dh-15 → dok. 09. Dowód: lista osób i kont z dostępem (w tym zdalnym) oraz opis zastosowanych zabezpieczeń.
Wymagane ustawą

Jeden pracownik z przechwyconym hasłem może dać dostęp do tysięcy komputerów naraz — jeśli lokalne konto administratora ma to samo hasło wszędzie, atakujący nie musi go nawet łamać, wystarczy że je "przekaże" (pass-the-hash). Różne hasła lokalnego admina na każdej maszynie to nie fanaberia.

Czy każdy pracownik loguje się na swoje własne konto (nikt nie dzieli się jednym hasłem administratora)?
Dlaczego to ważne
Współdzielone konto oznacza, że po incydencie nie da się ustalić, kto faktycznie coś zrobił — a to jest dokładnie pytanie, które zadaje się jako pierwsze przy każdej kontroli.
Podstawa prawna i szczegóły
📎 Załącznik nr 4 pkt I.4 u.KSC: „dopuszczenie do informacji wyłącznie osób posiadających stosowne uprawnienia (...)" → dok. 09 sekcja 2.2. Dowód: lista kont vs. lista pracowników — 1:1.
Wymagane ustawą

Stały tunel VPN site-to-site do serwisanta (zwłaszcza urządzeń typu HVAC/klimatyzacja) to jeden z najczęściej wykorzystywanych wektorów ataku na infrastrukturę przemysłową — i jest go łatwo znaleźć zwykłym skanerem internetu (Shodan).

Czy serwisanci zewnętrzni mają dostęp tylko na czas konkretnej pracy, a nie stały?
Dlaczego to ważne
Dostęp „na zawsze, na wszelki wypadek" jest wygodny dla serwisanta i niebezpieczny dla organizacji — to jedno konto więcej, o które nikt nie pyta miesiącami. Dotyczy to też VPN-u serwisowego: stały tunel site-to-site „na zawsze podłączony" jest jednym z najczęstszych wektorów ataku na infrastrukturę przemysłową (szczególnie na urządzenia typu klimatyzacja/HVAC, które łatwo znaleźć skanerami takimi jak Shodan) — bezpieczniejszy jest VPN uruchamiany na żądanie, tylko na czas konkretnej interwencji.
Podstawa prawna i szczegóły
📎 Załącznik nr 4 pkt I.5 u.KSC: „stosowanie zasad przyznania minimalnych uprawnień niezbędnych dla realizacji zadań" oraz pkt I.6 (cofanie/zawieszanie uprawnień) → dok. 09 sekcja 3 i 5. Dowód: rejestr dostępów zdalnych z datami ważności.
Dobra praktyka

Klucz FIDO2/passkey jest kryptograficznie związany z prawdziwą domeną — fałszywa strona logowania (phishing) go po prostu nie "obsłuży". Zwykły kod z aplikacji (TOTP) da się przechwycić atakiem pośredniczącym.

Czy do najważniejszych kont (poczta, VPN, panel administratora) drugi składnik logowania to klucz/passkey (FIDO2), a nie tylko kod z aplikacji (TOTP)?
Dlaczego to ważne
Zwykły kod z aplikacji (TOTP) da się przechwycić atakiem typu „adversary-in-the-middle" (fałszywa strona logowania pośredniczy w prawdziwym logowaniu i przechwytuje sesję już po udanym MFA) — ofiara wpisuje poprawne hasło i poprawny kod, a atakujący i tak przejmuje dostęp. Klucz/passkey (FIDO2/WebAuthn) jest na to odporny, bo jest kryptograficznie związany z prawdziwą domeną i nie zadziała na fałszywej stronie. To nie jest wymóg ustawowy wprost, ale realna, udokumentowana różnica w skuteczności.
Podstawa prawna i szczegóły
📎 dobra praktyka wykraczająca poza minimum z Załącznika nr 4 pkt I.4 u.KSC (uwierzytelnianie wieloskładnikowe) — ustawa nie rozróżnia rodzaju MFA, ale zwykłe TOTP nie chroni przed przejęciem sesji po udanym logowaniu → dok. 09 sekcja 2.2. Dowód: lista kont z FIDO2/passkey vs. lista kont z samym TOTP.

Automatyka obiektowa (OT)

Dobra praktyka

Bez segmentacji sieci jeden zainfekowany komputer w księgowości może tego samego dnia dotrzeć do sterowników pomp — jeśli wszystko wisi na tych samych przełącznikach.

Czy sieć sterowania obiektami (SCADA, sterowniki) jest oddzielona od sieci biurowej?
Dlaczego to ważne
Jeśli te same przełączniki obsługują komputery księgowości i sterowniki pomp, infekcja z jednego maila w księgowości może dotrzeć do sterowania obiektem tego samego dnia.
Podstawa prawna i szczegóły
📎 dobra praktyka wspierająca Załącznik nr 4 pkt I.3 u.KSC: „ochrona przetwarzanych informacji przed (...) nieuprawnionym dostępem, uszkodzeniami lub zakłóceniami" — segmentacja sieci IT/OT jako uznana metoda realizacji tej ochrony (nie jest nazwana wprost w ustawie) → dok. 10 sekcja 5.2. Dowód: schemat sieci pokazujący segmentację IT/OT.
Wymagane ustawą
Czy jest spisana lista wszystkich sterowników i miejsc, gdzie jest automatyka?
Dlaczego to ważne
Nie da się chronić czegoś, czego istnienia się nie wie. Lista sterowników jest punktem wyjścia do wszystkiego innego w tym obszarze.
Podstawa prawna i szczegóły
📎 Załącznik nr 4 pkt I.1 u.KSC: „inwentaryzację produktów ICT, usług ICT i procesów ICT służących do przetwarzania informacji" — obejmuje też sterowniki i systemy OT → dok. 03 sekcja 3.6. Dowód: rejestr aktywów OT.
Wymagane ustawą
Czy serwisant loguje się zdalnie do SCADA za wiedzą organizacji i pod jakimś nadzorem?
Dlaczego to ważne
Serwisant, który loguje się bez wiedzy spółki, to jeden z najczęstszych scenariuszy ryzyka w tym sektorze — nie dlatego, że serwisant jest zły, ale dlatego, że jego skradzione hasło jest tak samo groźne jak każde inne.
Podstawa prawna i szczegóły
📎 Załącznik nr 4 pkt I.8 u.KSC: „ustanowienie podstawowych zasad gwarantujących bezpieczną pracę przy przetwarzaniu mobilnym i pracy na odległość" — tu w wąskim, OT-specyficznym wariancie (pytanie ogólne o zasady pracy zdalnej i mobilnej jest w obszarze Dostęp i hasła) → dok. 09 sekcja 6, dok. 10 sekcja 5.3. Dowód: rejestr sesji zdalnych do OT.
Dobra praktyka
Czy zmiana nastaw pompy lub dawkowania reagentów jest gdziekolwiek zapisywana (kto, kiedy, co)?
Dlaczego to ważne
Bez dziennika zmian nie da się odróżnić błędu operatora od celowej, nieautoryzowanej ingerencji — a to jest kluczowe pytanie po każdym nietypowym zdarzeniu na obiekcie.
Podstawa prawna i szczegóły
📎 dobra praktyka (rozliczalność zmian), wspiera Załącznik nr 4 pkt I.3 u.KSC — dziennik zmian nastaw nie jest odrębnie nazwany w ustawie → dok. 10 sekcja 5.4. Dowód: dziennik zmian nastaw.

Sieć i systemy

Wymagane ustawą

Przy środowisku microsoftowym Windows Defender to dziś naprawdę solidny punkt startu — nie trzeba od razu kupować drogiego EDR-a, żeby zacząć.

Czy jest wdrożona ochrona antywirusowa/EDR na komputerach i serwerach?
Dlaczego to ważne
To podstawa, ale wciąż zdarza się, że część stacji roboczych zostaje pominięta przy wdrożeniu — sprawdzenie tego zajmuje 10 minut, a różnicę robi ogromną. Drugi częsty błąd: po wdrożeniu ochrona zostaje w trybie samego raportowania („audit”) — taki tryb ma sens przez kilka tygodni wdrożenia, potem polityka powinna blokować zagrożenia. Warto też sprawdzić, czy alarmy trafiają do osoby, która dziś za nie odpowiada.
Podstawa prawna i szczegóły
📎 Załącznik nr 4 pkt I.13 u.KSC: „stosowanie oprogramowania antywirusowego" → dok. 10 sekcja 4. Dowód: raport pokrycia ochrony z listy aktywów.
Dobra praktyka

Wyciek danych prawie zawsze wygląda jak zwykła praca użytkownika ("wygodniej mi z domu") — nie jak atak. Bez spisanej zasady i świadomości zespołu nikt tego nie zauważy, dopóki nie będzie za późno.

Czy istnieje choćby podstawowa kontrola nad tym, gdzie mogą trafiać dane abonentów (np. baza klientów, lista płac) — np. zakaz wysyłki na prywatną pocztę/chmurę?
Dlaczego to ważne
Wyciek najczęściej wygląda jak zwykła praca użytkownika: pracownik wysyła zestawienie danych mieszkańców na prywatną skrzynkę, bo „tak mu wygodniej popracować z domu”, administrator kopiuje pełną konfigurację na pendrive. To nie musi być złośliwe działanie — ale bez podstawowej polityki (i świadomości pracowników, że tak się nie robi) nikt nawet nie zauważy, że dane opuściły organizację. Dla małej organizacji to nie musi być drogie narzędzie DLP — wystarczy spisana zasada i jedna rozmowa z zespołem.
Podstawa prawna i szczegóły
📎 dobra praktyka wspierająca Załącznik nr 4 pkt I.3 u.KSC (ochrona przetwarzanych informacji przed nieuprawnionym dostępem) — kontrola wycieku danych (DLP) nie jest nazwana wprost w ustawie → dok. 10 sekcja 4.4, dok. 09. Dowód: spisana zasada dot. przesyłania danych poza firmę + potwierdzenie przekazania jej zespołowi.
Dodatkowe (Zał. 4 cz. II)

40 nieudanych prób logowania w 3 minuty z adresu IP, z którego nigdy wcześniej nikt się nie logował — to konkretny, łatwy do zaprogramowania wzorzec alertu, nie coś co wymaga drogiego SIEM-u.

Typowy lejek zdarzeń w realnym SOC: 13 mln zdarzeń → 27 alertów → 5 analiz ręcznych → 1 incydent. Pojedynczy log prawie nigdy nie znaczy nic sam w sobie — liczy się korelacja kilku sygnałów naraz.

Mediana czasu od włamania do jego wykrycia to ok. 14 dni globalnie (i tylko 9 dni, gdy wykrywa to sama organizacja, a nie ktoś z zewnątrz) — przy ransomware bywa to zaledwie 4–6 dni na przygotowanie ataku. Im dłużej atakujący siedzi niezauważony ("dwell time"), tym więcej zdąży zniszczyć albo wykraść.

Czy logi z krytycznych systemów trafiają w jedno miejsce, tak żeby dało się odtworzyć przebieg zdarzenia w ciągu doby od wykrycia?
Dlaczego to ważne
Pierwsze zgłoszenie incydentu poważnego ma krótki termin — 24 godziny (wczesne ostrzeżenie) albo, dla podmiotu ważnego publicznego, 72 godziny od wykrycia — a bez zebranych w jednym miejscu logów z firewalla, serwerów i stacji roboczych, samo ustalenie „co się właściwie stało" potrafi zająć więcej czasu niż ten termin przewiduje. Nie chodzi o drogi system SIEM — nawet darmowe rozwiązanie (np. Wazuh) zbierające logi z kilku kluczowych źródeł do jednego miejsca robi ogromną różnicę względem przeglądania logów osobno na każdym urządzeniu.
Podstawa prawna i szczegóły
📎 dobra praktyka wspierająca zdolność do dotrzymania terminów zgłoszeniowych z art. 11 u.KSC oraz Załącznika nr 4 pkt II.5 (monitorowanie dostępu i stanu systemów) — centralizacja logów nie jest nazwana wprost w ustawie → dok. 10 sekcja 4.2, dok. 05 sekcja 3. Dowód: opis, które systemy wysyłają logi do centralnego miejsca zbierania.
Wymagane ustawą

Tylko 11% domen na świecie stosuje pełną ochronę przed podszywaniem się pod nadawcę (DMARC w trybie odrzucania, „reject”). Prawie 70% nie ma żadnej. To luka, którą da się załatać jednym rekordem DNS, za darmo, bez kupowania czegokolwiek.

SPF + DKIM + DMARC to trzy darmowe wpisy w DNS domeny organizacji, które razem sprawdzają: czy wiadomość faktycznie została wysłana z uprawnionego serwera (SPF), czy nikt jej nie podmienił po drodze (DKIM), i co zrobić z wiadomością, która nie przejdzie weryfikacji SPF i DKIM (DMARC: kwarantanna/odrzucenie/tylko monitoruj).

Wdrażanie DMARC warto zaczynać od trybu „tylko monitoruj” — dopiero po kilku tygodniach obserwacji przechodzić na kwarantannę lub odrzucanie. Natychmiastowe włączenie blokowania może spowodować odrzucanie prawidłowych wiadomości wysyłanych przez samą organizację, np. przez zewnętrzny system billingowy.

Fałszywa faktura wysłana z domeny łudząco podobnej do domeny dostawcy (np. securitum.pl → sekuritum.pl) to jeden z najczęstszych sposobów wyłudzeń — jeden potwierdzony przypadek kosztował firmę 10 mln dolarów. Zmianę numeru konta warto zawsze weryfikować telefonicznie, na numer znany wcześniej, a nie podany w wiadomości.

Czy poczta elektroniczna używana przez podmiot ma wdrożone mechanizmy SPF, DKIM i DMARC oraz czy ich konfiguracja jest okresowo sprawdzana?
Dlaczego to ważne
To trzy darmowe wpisy w DNS domeny organizacji, które razem utrudniają podszywanie się pod organizację w wiadomościach e-mail (fałszywe faktury, wyłudzenia na „prezesa”). Pełne wdrożenie obejmuje wszystkie trzy mechanizmy; brak jednego z nich oznacza wdrożenie częściowe. Dotyczy to również sytuacji, gdy pocztę technicznie obsługuje zewnętrzny dostawca — odpowiedzialność za spełnienie wymagania nadal spoczywa na podmiocie publicznym, nie tylko na dostawcy usługi. Ustawa o zwalczaniu nadużyć w komunikacji elektronicznej nakłada dwa różne obowiązki: na dostawców poczty (obsługujących co najmniej 500 000 użytkowników albo świadczących usługi dla podmiotów publicznych) — stosowanie SPF, DKIM i DMARC, oraz na podmioty publiczne — korzystanie wyłącznie z poczty, która te mechanizmy stosuje (art. 24 ust. 2). Gmina sprawdza więc swojego dostawcę i własną domenę, a nie sama staje się „dostawcą".
Podstawa prawna i szczegóły
📎 Załącznik nr 4 pkt I.9 u.KSC („kontrola usług poczty elektronicznej wykorzystującej mechanizmy, o których mowa w art. 24 ust. 1 ustawy (...) o zwalczaniu nadużyć w komunikacji elektronicznej") w związku z art. 24 ust. 1-2 tej ustawy — SPF (Sender Policy Framework), DMARC (Domain-based Message Authentication Reporting and Conformance) i DKIM (DomainKeys Identified Mail) są tam nazwane wprost z pełnej nazwy, a ust. 2 nakłada obowiązek korzystania z takiej poczty wprost na podmiot publiczny → dok. 10 sekcja 4.3. Dowód: zapytania DNS `dig txt domena.pl` (SPF), `dig txt _dmarc.domena.pl` (DMARC) i `dig txt <selektor>._domainkey.domena.pl` (DKIM — nazwę selektora widać w nagłówku `DKIM-Signature` wysłanej wiadomości) pokazujące skonfigurowane rekordy — a najmocniejszym dowodem jest wynik testu takiego jak „Bezpieczna Poczta" CERT Polska albo nagłówki testowej wiadomości z `spf=pass`, `dkim=pass`, `dmarc=pass`, bo sam wpis w DNS nie dowodzi jeszcze, że wychodząca poczta jest faktycznie podpisywana i weryfikowana. Tryb `p=none` w rekordzie DMARC (samo raportowanie, bez blokowania) nie oznacza braku wdrożenia — to dopuszczalny, często zalecany pierwszy etap, jeśli docelowo zmierza do trybu `quarantine`/`reject`.

To dopiero początek.

Pozostałe moduły pełnej aplikacji.

Obiekty i automatyka

Obiekty OT (np. stacja uzdatniania, oczyszczalnia) z kartą operatora — gdy jednostka ma automatykę.

Podatności i zagrożenia

Luki w sprzęcie i oprogramowaniu oraz ostrzeżenia CSIRT — z oceną, terminem usunięcia wg dok. 10, osobą odpowiedzialną i potwierdzeniem usunięcia.

Audyty i ustalenia

Audyty, samooceny, kontrole i testy penetracyjne z niezgodnościami, działaniami naprawczymi i terminami; termin przekazania raportu z audytu organowi (3 dni robocze).

Świadomość pracowników

Siedem krótkich lekcji z przykładami ataków na urzędy i spółki oraz test online bez logowania — link z kodem jednostki, losowe pytania z banku 56, wyniki bez nazwisk, odnotowanie w rejestrze szkoleń.

Rejestr zmian

Kto, kiedy i co zmienił lub usunął w danych — wartości przed i po, dla audytu i kontroli.

Jednostki i administracja

Struktura gminy lub powiatu z jednostkami podległymi, role i moduły per osoba, macierz uprawnień.

Podobało się?

To, co widzisz, to ułamek pełnej aplikacji. W pełnej wersji: komplet 14 dokumentów SZBI (próbka wyżej to 5 z nich) z eksportem do Word i Excel, 7 raportów (m.in. dla kierownika, zgodności i przeglądu SZBI) w Word, Excel i PDF, rejestry dostawców, szkoleń i kopii zapasowych oraz zapis w chmurze z historią wersji i rejestrem zmian.

Umów krótką rozmowę